...وشد آنچه نبايد مي شد...
شماره7:آفرين،بله آفرين برغيرتتان خوشحاليم كه با اقتدار حذف شديم،دگر،چه كاري بايد ميكرديم كه نكرديم،شليك هاي پي درپي به خاكريز كره كه هركدام آنها باعث سست شدن افكار آنان مي شد،گل هاي كه آفسايد گرفته شد،شوت هايي كه به ديرك خورد،و گل هايي كه زده شد،هركاري كه بايد انجام ميگرفت،اين بار انجام گرفت اما اين بازي،فوتبال نام دارد.خدا به امير صبردهد تا امشب رو با خيال راحت بخوابد،نگراني رو همه درچشمانش ديديم يك دنيا حرف داشت،كره با پول رسيد به فينال اما ياران فرهاد با غيرتشان به اينجا رسيده بودند با آمپول ودرد رسيده بودن...اوه!گفتم فرهاد،مثل هميشه جنگنده بود،مثل هميشه باغيرت،يك كله 90دقيقه تاخت،اما صد حيف كه اورا در آسيا خوب ميشناسند،ميدانند كه فرهاد خود تيمي دگراست وسپرهاي جداگانه اي براي مقابله با او بايد چيد،هروقت كه استارتي براي فرارا زد اورا درتله ي آفسايد تنهاگذاشتند اما اوكارخودرا مي كرد،فرهادتوپ راهم با تور دروازه پاي مذاكره كشاند اما داور باپرچمش ديدار اين دورا غيرقانوني خواند ،دقايق آخر ازفرت خستگي نايي برايش نمانده بود ديدم كه پايش راگرفت،اي كاش سلامت بماند ما به علمداري او همچنان نياز داريم.
مردم نيز باافتخار تشويقشان كردند ونشان دادن كه همچنان پشت تيم وايستاده اندما همچنان به اين تيم ايمان داريم و منتظر درخشش مجددشان در اسيا هستيم.
افتخارمان است آبي هستيم وبيشتراز هر تيم ديگري نام ايران را برزبان ها انداخته ايم ودوبار برقله ي آسيا خيمه زديم و نشان داديم كه قابليتش را داريم تا دوباره صعود داشته باشيم گرچه كه موفق نبوديم اما تواناييش را داشتيم.
بـچـه هـا مـچـكـر يــم